Tinderdates

Published On 13 February, 2014 | By Arjan Drost |

Wie nog niet bekend is met Tinder is af. Hot onder hele jonge jongeren, hip onder mensen rond mijn leeftijd (27). Ik heb het enkele maanden geleden een maandje of wat gebruikt en ik geef toe: pretty cool.

Wat het is? Een soort datingapp. Op basis van je Facebookprofiel kun je een account aanmaken waarna je een heuse vleeschkeuring doorloopt. Je stelt je voorkeuren in: leeftijd, afstand en sekse. Vanaf dan kun je op basis van iemands foto en minimale omschrijving een duimpje omhoog of naar beneden geven. Als zij jou ook een duimpje omhoog geeft dan heb je een ‘match’ en kun je een chatsessie beginnen. Zeker in het begin best leuk, vleiend en soms uitdagend. Er komt echter een moment dat je wellicht wat verder moet gaan dan een eenvoudige chatsessie, dat je moet gaan daten. Op basis van een internetflirt… yeah… leg dat maar eens uit aan je vrienden.

De voorstellen die aan je worden gedaan zijn op basis van je Facebooknetwerk. Dus schuinsmarcheerders opgelet, you will get caught! Dit levert overigens ook hilarische taferelen op van vage bekenden van vroeger met wie je dan een match hebt en een awkward gesprek hebt.

Het matchen

Anyhow, matchen als een malle. Dat was het credo. Net vrijgezel, lekker makkelijk en nieuw. Zo luidt het excuus voor mezelf tenminste. Wat me als eerste opviel aan het aanbod was dat ik me met enige regelmaat verslikte in de leeftijd. Net als je denkt: “hee, da’s heet”, zie je een schermpje verder dat ze een regelrechte jailbait is. Soms was er een match, heel vaak ook niet. En als er een match was, dan kwamen er natuurlijk de meest kansloze chatgesprekjes om maar die date te scoren. Openingszinnen als  “Ik zou met liefde jouw badwater drinken”, “Je lijkt wel een zeemeermin!” en “Mijn hobby’s? Lopen op de hakken van mijn moeder, thee melanges samenstellen en servies beschilderen”, werkten het best.

De dates

Ik heb er een aantal gehad. Waarvan er twee eh… memorabel zijn. De eerste was wat warrig. Ik had om 20:00 afgesproken in een wijnbarretje in het Utrechtse. Met een tikje nervositeit proevende in mijn mond rol ik 20:15 binnen (chic hè?). Ik had slechts 5 foto’s als richtlijn, dus herkende haar niet direct. “Hee, je bent laat!”, hoor ik een piepstemmetje roepen. Ik kijk en zie een draak van een vrouw zitten. Shit. Haar oren zaten net zo scheef als mijn doorwaaide haar. “Aardig blijven, dit was een risico”, zei ik tegen mijzelf.

Ik probeer me gedurende de avond oprecht te verdiepen in haar, wetende dat dit nergens toe gaat leiden. Haar irritante eigenschap om lukraak Engelse woorden in het gesprek te gooien dat voornamelijk over haar ging begon te jeuken. Zelfs na glas vier voelde ik de noodzaak op te staan en weg te lopen. Dat deed ik niet. Dat had ik wel moeten doen, want haar hand lag inmiddels op de mijne en ik voelde mij melaats. Ik keek de barjuffrouw aan die vroeg of we nog een glaasje wilden en dacht: “Zat jij hier maar.” Mijn bange bambi-ogen wisten de boodschap niet over te brengen dus zei ik maar: “Nee. Dankjewel. Ik heb ruim genoeg en wil graag afrekenen”. Mijn date keek me vertwijfeld aan en ik voelde me een slecht mens. Ik heb bijna gehuild op weg naar huis, uit medelij. En dat op zich is ook weer zielig.

Date twee

Tinder verwijderd en toen toch maar weer geïnstalleerd, het heeft iets verslavends. En raak, match, set, go!

De ander was pakweg een week later. Een dame die zich in mijn netwerk bevindt, maar ik nog niet persoonlijk kende. Knap, mega-knap. In de gauwigheid afgesproken op een onhandige locatie, aan de bar. Niet aan een tafel. Nee, aan een bar, waar ik op mijn jas zit die ik over de kruk gedrapeerd heb. Sukkel. Ze komt binnen en net als op de foto’s: een waanzinnige verschijning. Ik stap van mijn kruk af om haar te begroeten en merk dat mijn lengte van 1.72 niet verder reikt dan haar kin. Awkward. “Ehh… laten we maar gaan zitten”. We babbelen wat over werk, gedeelde bekenden en ons verleden.

Ik zit aan de Gin-Tonics, zij aan het water want ze moet rijden. Gloeiende. Na een half uurtje moet ik naar het toilet, weer die kruk af en onderstrepen dat ze met een dwerg date. Nu was dat niet het ongemakkelijkste van de avond, want op het moment dat ik van de kruk stap blijft mijn voet in mijn jas hangen en klap ik vol met mijn kin op de grond. Ik sta op en ik kon er niet om lachen, zij ook niet. Ik zeg dat er niets aan de hand is en vervolg mijn weg naar de w.c. alwaar ik in een stuiptrekkende lachbui schiet. Toen ik daarvan was bijgekomen liep ik terug en vond ik een half lege bar.

Ze was weg en logisch ook. Ik had dat ook gedaan in haar positie, alleen had ik het nooit gekund. En dat allemaal door een appje. Daarna alleen nog ouderwets gedate en dat heeft zijn vruchten afgeworpen.

Conclusie

Moet je Tinder hebben? Als je vrijgezel bent en de boel niet zo serieus neemt, dan is het zeker een handige tool. Focus hier niet alleen op en blijf ook daarbuiten flirten. Wil je echt een relatie? Laat het dan links liggen en beproef je geluk in het echte leven.

5.00 avg. rating (99% score) - 8 votes

Like this Article? Share it!

About The Author

Ondernemer in hart en nieren, ambitieus en niet te stoppen. Maar eigenlijk gewoon een nerd. Een hele sociale nerd, dat dan weer wel. Vindt politiek even irritant als interessant, moet minimaal één keer per week uit eten en weet een beetje van alles.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *